palac

Kupno nieruchomości w krajach UE

Kupno nieruchomości w krajach UE przy odpowiedniej sumie odłożonych pieniędzy to dziś nie problem. Prawo nabywania domu czy mieszkania w dowolnej części Unii dostosowano do standardów panujących na całym obszarze Wspólnoty. Naczelna reguła brzmi tak: obcokrajowcy nabywają ziemię, a także nieruchomości na takich samych zasadach, co obywatele danego kraju UE. Oczywiście jedni członkowie Unii stosują te reguły bardziej restrykcyjnie, inni bardziej liberalnie i ułatwiają nabycie nieruchomości. Przepisy zapewniające zasadę równego traktowania obywateli państw członkowskich zawiera traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej. Zgodnie z nimi każdy obywatel Państwa Członkowskiego może bez ograniczeń nabyć nieruchomość w dowolnym kraju UE. Gwarantuje to zasada swobody przepływów kapitału.

A jak to wygląda w praktyce? W krajach Beneluksu, Niemczech, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii i Francji ustawodawstwo krajowe nie różnicuje nabywców nieruchomości ze względu na obywatelstwo. Jednak mimo obowiązywania przepisów wspólnotowych nie każdy obywatel UE może nabyć nieruchomość w dowolnym miejscu Wspólnoty bez ograniczeń.

Ograniczenia w nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców można spotkać w niemal każdym państwie UE, choć w innym kształcie. Jednym z krajów, gdzie można trafić na trudności przy kupnie nieruchomości jest Grecja, choć tam tego rodzaju ograniczenia dotyczą tylko pasa nadgranicznego państwa (podobnie jest w przypadku Włoch i Finlandii). W Portugalii natomiast wystarczy zgłosić taką transakcję do Instytutu Handlu i Turystyki, a także do Narodowego Banku Portugalii. W Austrii nabywanie nieruchomości przez cudzoziemców regulują przepisy wydawane przez poszczególne landy, choć tylko w Tyrolu obywatel UE przed dokonaniem zakupu musi pokazać odpowiednim władzom dokumenty poświadczające, że dana nieruchomość nabywana jest zgodnie ze swobodami zagwarantowanymi przez regulacje prawne UE. W Danii cudzoziemcy mogą mieć kłopoty z nabyciem tzw. letnich rezydencji. Natomiast bułgarskie prawo zezwala cudzoziemcom na zakup budynków mieszkalnych, apartamentów, lecz nie ziemi, bo zakazuje tego konstytucja. Cudzoziemiec w Szwecji musi uzyskać pozwolenie na nabycie gospodarstwa rolnego, nieruchomości rekreacyjnych oraz gruntu zabudowanego o statusie dzierżawy wieczystej czy czasowej. Nabywanie nieruchomości przez osoby nieposiadające słowackiego obywatelstwa możliwe jest tylko dla osób prawnych, czyli w formie spółki z o.o. bądź spółki joint venture (podobnie jest na Litwie i w Rumunii). Irlandia pozwala cudzoziemcom na zakup każdej nieruchomości miejskiej, pod warunkiem, iż posiadają oni pozwolenie na wjazd do tego kraju.

Cudzoziemiec zamierzający kupić nieruchomość w Polsce musi uzyskać zezwolenie na jej nabycie. Minister SWiA musi sprawdzić, czy nabycie nieruchomości przez danego cudzoziemca nie spowoduje zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa bądź porządku publicznego, a także czy będzie zgodne z interesem państwa. Tego rodzaju zezwolenie jest ważne rok od dnia wydania.

Dodaj komentarz